ทั้งตัว ทั้งหัวใจให้เธอ ไม่เคยจะเผื่อไว้
และทั้งตัว ทั้งหัวใจ ต้องแหลกลงไปทุกครั้ง
จะให้ฉัน ลืมเลือนว่าชีวิตฉันเคยพังทลาย
กลับไปรักกันใหม่
บอกตรงนี้ว่า อย่าหวัง
ฉันก็ยังเป็นคน ที่มันรู้ว่าเจ็บ
ก็จำขึ้นใจ ให้มีครั้งต่อๆ ไป
No คงไม่มีวัน
ที่ยังคอยแทงถึงหัวใจ
หากฉันย้อนไป ทั้งใจก็คงยับเยิน
จะไม่กลับไปให้เจ็บ
แม้ฉันเคยรักเธอเหลือเกิน
ความรักที่เคยสวยงามเพียงใดก็ยังเก็บไว้
ความร้ายที่มันเคยทำลาย ให้ลืมก็ไม่มีวัน
เคยรักเธอมากเสียจน ทั้งโลกไม่มีความหมาย
แต่ยิ่งรักเธอ ยิ่งมากเท่าไร ยิ่งโคตรจะเกลียดกัน
รักเป็นดังแก้วแตกสลาย ความคมมันอันตราย
ยิ่งกลับไปยิ่งบาดลึก จะทำร้ายตัวเองทำไม
ที่ยังคอยแทงถึงหัวใจ
หากฉันย้อนไป ทั้งใจก็คงยับเยิน
จะไม่กลับไปให้เจ็บ
แม้ฉันเคยรักเธอเหลือเกิน
ที่ยังคอยแทงถึงหัวใจ
หากฉันย้อนไป ทั้งใจก็คงยับเยิน
ยังมีเศษรักในใจ ยังคอยกรีดย้ำให้ปางตาย
ยิ่งฝืนย้อนไป ทั้งใจก็ยิ่งยับเยิน
จะไม่กลับไปให้เจ็บ แม้ฉันเคยรักเธอเหลือเกิน